Drawn to Death Review

Το Drawn to Death είναι ένα ιδιαίτερο exclusive game για το PlayStation 4, third-person shooter και αυστηρά multiplayer (απαιτεί συνδρομή στο PS Plus). Το «αυστηρό», βέβαια, είναι η μόνη λέξη που δε μπορεί να το περιγράψει. Ακραίο; Περίεργο; Διασκεδαστικό; Ναι, αλλά σίγουρα όχι αυστηρό!

Το Drawn to Death είναι ένα arena-based shooter που λαμβάνει χώρα «μέσα στις σελίδες του τετραδίου ενός έφηβου», κάτι που φαίνεται έντονα από το ιδιαίτερο artwork που ακολουθείται. Ό,τι βλέπεις στο Drawn to Death είναι μοναδικό και ιδιαίτερα αξιοπερίεργο, με στυλ ενός σκόπιμα ατημέλητου σκίτσου. Οι αρένες μάχης, δε, είναι πραγματικά σα να έχουν ζωντανέψει από τις σελίδες ενός ζωγραφισμένου τετραδίου. Σύμφωνα με το David Jaffe, ο οποίος δημιούργησε το παιχνίδι και στο παρελθόν έχει δουλέψει σε θρυλικές σειρές (όπως τα Twisted Metal και God of War), όλες οι αρένες είναι διάσπαρτες με μπόλικα μυστικά, τα οποία θα σε βοηθήσουν να κατατροπώσεις κάθε αντίπαλο.

Πέραν όμως του κάπως ιδιαίτερου level design, ένα ωραίο χαρακτηριστικό στο παιχνίδι είναι το πόσο μοναδικός είναι ο κάθε χαρακτήρας του. Johnny Savage, ο θυμωμένος punk τυπάς που θέλει να ξεκοιλιάσει τους εχθρούς… και να βρει την αγάπη. Alan, ο φόβος και ο τρόμος των αστικών θρύλων με θανατερά melee attacks. Bronco, ο ήρωας πολέμου που-δεν-είναι-ακριβώς-ήρωας-πια. Cyborgula, ο υβριδικός δολοφόνος που ψάχνει με μανία να βρει την «Αλήθεια». Diabla, η πληγωμένη νοικοκυρά που δε τη χαλάει να σε ψήσει μέχρι θανάτου. Τέλος, Ninjaw, μισή ωραία γκόμενα, μισή λευκή καρχαρίας, πολεμίστρια που προσπαθεί να επαναφέρει τη δόξα του είδους της. Όλα για τους χαρακτήρες μπορείς να τα διαβάσεις στην επίσημη ιστοσελίδα του παιχνιδιού, και μπορώ να πω ότι έχουν ζουμάκι, ιδιαίτερα αν διαβάσεις τα pros και τα cons του καθενός. Αυτό που διαπιστώνει κανείς εύκολα είναι ότι κάθε χαρακτήρας έχει ένα πλεονέκτημα εναντίον σε κάποιον άλλο, καθώς και επίσης ένα ιδιαίτερο μειονέκτημα.

Το όλο στυλ του παιχνιδιού είναι επιμελώς άξεστο και έντονο, με γρήγορους ρυθμούς, μπόλικο μπινελίκι και ενδιαφέρον soundtrack που σου βγάζει την κατάλληλη ποσότητα «αγριάνθρωπου», ώστε να περάσεις καλά. Η υπερβολική ποσότητα από βρισιές στο παιχνίδι είναι ένα ιδιαίτερο θέμα. Σίγουρα δεν είναι για όλους, καθώς ακόμα και βετεράνοι κάφροι μπορούν να βαρεθούν τις «κακές φράσεις» που μας έλεγαν να μη λέμε στο δημοτικό. Σε συνδυασμό με τους «άβολους» μηχανισμούς του gameplay, το Drawn to Death πρόκειται για ένα παιχνίδι, το οποίο νιώθεις ότι δεν είναι για «χόρταση» και ίσως αποτρέψει πολλούς παίκτες από το να καθίσουν να ασχοληθούνε μαζί του. Θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως μία “ιδιαίτερη περίπτωση” παιχνιδιού, το οποίο ναι μεν έχει βάθος και τις καλές στιγμές του, αλλά για να καταφέρεις να φτάσεις σε αυτό το βάθος δυστυχώς βιώνεις μία μάλλον μέτρια εμπειρία. Σε αυτό συμβάλλουν τα αδέξια physics και η κάκιστη κίνηση, αλλά και τα όχι και τόσο αποτελεσματικά όπλα που εμφανίζουν πρόβλημα στον τομέα της ισορροπίας

Ολοκληρώνοντας, το Drawn to Death αν και είναι ένας τίτλος που δεν είναι σίγουρα για όλους, αν και η αλήθεια είναι ότι μπορεί να σε κερδίσει αρχικά λόγω της ιδιαίτερης αισθητικής του. Σε γενικές γραμμές, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα γρήγορο, διασκεδαστικό third-person multiplayer shooter που παίζεται είτε σε κλειστά matches με τους φίλους σου, είτε σε free for all, όπου 2-4 παίκτες θα ακούσουν τις βρισιές τους για τη βδομάδα σε χρόνο dt και θα αλληλοσκοτωθούν μέχρι να χορτάσουν gore και δράση. Στη βάση τους, όλα αυτά μπορεί να φαίνονται καλά, όμως η προβληματική εκτέλεση, οι αναχρονιστικοί μηχανισμοί στο gameplay και τα προβλήματα ισορροπίας που εμφανίζει, τραυματίζουν την εικόνα του Drawn to Death και το καθιστούν ένα game που θα μπορούσε να «ξεχωρίσει», αλλά κάπου το «έχασε» στην πορεία παρά τις καλές προθέσεις της ομάδας ανάπτυξης του.

*Το Drawn to Death θα είναι δωρεάν για τους PS Plus subscribers μέχρι το τέλος Απριλίου.

Ανάπτυξη: SIE San Diego Studio Έκδοση: SCEE Διάθεση: Sony Hellas