Μία από τις αιώνιες συζητήσεις μεταξύ gamers: Τι αξίζει περισσότερο, οι μεγάλες ή οι indie (aka independent) παραγωγές; Έχεις κι εσύ αναρωτηθεί αν στη συλλογή σου αξίζει περισσότερο το Tekken 7 ή το Limbo π.χ.; Ήρθε η ώρα να δούμε αυτό το δίλημμα από λίγο πιο κοντά!
Υπέρ και κατά: Μεγάλες Παραγωγές
Δύο είναι τα μεγάλα ατού μιας μεγάλης παραγωγής: Budget + Άτομα. Το Uncharted και το Injustice π.χ. πιστεύεις θα ήταν το ίδιο γοητευτικά αν δεν είχαν τόσο όμορφη εικόνα, τεράστια περιβάλλοντα και smooth gameplay mechanics; Σίγουρα δε θα ήταν αδιάφορα, αλλά η αίσθηση που σου αφήνουν όταν τα δοκιμάζεις είναι αυτό που μας τα εντύπωσε για πάντα στη μνήμη.
Όταν έχεις αρκετά ικανοποιητικό budget και αρκετά άτομα, έχεις πολλά διαφορετικά μυαλά, δηλαδή πολύ περισσότερη φαντασία, πολύ περισσότερες ιδέες και (με τη βοήθεια του χρήματος) αλλά και αρκετά περισσότερες πιθανότητες για να βρουν πρόσφορο έδαφος αυτές οι ιδέες.
Τα κατά των μεγάλων παραγωγών; Τους λείπει πολύ συχνά η ψυχή. Μία μεγάλη παραγωγή σκοπό έχει να προσελκύσει όσο το δυνατόν περισσότερους gamers. Αυτό σημαίνει ότι η εταιρεία θα πάρει πολύ λιγότερα ρίσκα όσον αφορά την αισθητική, το σενάριο, τους χαρακτήρες, ακόμα και το χιούμορ του παιχνιδιού, ακριβώς επειδή ο στόχος είναι να μπορεί κάθε παίκτης να τα απολαύσει.
Υπέρ και κατά: Indie Παραγωγές
Το μεγαλύτερο ατού των indie παραγωγών στα games είναι αυτό ακριβώς που συχνά λείπει από τις δημιουργίες των “μεγάλων”: έχουν ψυχή. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ένας μικρός αριθμός από βετεράνους συνήθως gamers έχει κάτι στο μυαλό του που θέλει να βγάλει σε εμάς τους υπόλοιπους, χωρίς να έχει σκοπό να πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα του παιχνιδιού που σχεδιάζει (αν και σίγουρα κανείς δε θα μπορούσε να δυσαρεστηθεί από καλές πωλήσεις).
Οι indie παραγωγές είναι αυτές που έχουν το θάρρος να δείξουν ωμή βία, πολιτική τοποθέτηση ή καυστικό χιούμορ, ακριβώς επειδή σκοπός τους είναι να κάνουν κάτι που θα σου «μείνει». Το ότι συνήθως ένα indie studio αποτελείται από πολύ λίγα άτομα προσφέρει, επίσης, ένα παράδοξο ατού: το συναίσθημα του παιχνιδιού μένει πιο καθαρό, επειδή υπάρχουν λίγες, πιο ολοκληρωμένες ιδέες σε αυτό.
Μέχρι τώρα μάλλον έχεις καταλάβει από πού χάνουν οι indie παραγωγές, ως επί το πλείστον: σπάνια έχουν ικανοποιητικό budget ή «χέρια». Υπάρχει καλός λόγος που τα περισσότερα indie games έχουν περάσει από το Kickstarter. Χρειάζονται χρήματα και χρόνος για να φτιάξεις ένα πραγματικά εντυπωσιακό game. Χωρίς αυτά οι πίστες σου θα κολλάνε, τα γραφικά θα είναι αδιάφορα και τα controls άβολα, οπότε ακόμα και ένα πραγματικά γοητευτικό σενάριο θα καταστραφεί από τους πιο πεζούς λόγους. Και το χειρότερο; Χωρίς budget δε μπορείς να διαφημίσεις το game σου, κάτι που έχει αφήσει πολλά καλά indie games στην αφάνεια άδικα.
Τι αξίζει περισσότερο από τα δύο, λοιπόν; Καλύτερα γραφικά, μεγαλύτερα maps και gameplay mechanics smooth σαν βούτυρο ή πιο βαθύ σενάριο, πιο καυστικό χιούμορ και πιο εναλλακτική αισθητική; Θα έλεγα ότι αξίζει να έχουμε και τα δύο, στην πραγματικότητα. Το καλύτερο παιχνίδι από όλα θα συνδυάσει μια ξεχωριστή ιδέα με τα + μιας μεγάλης παραγωγής. Αυτό θα ήταν κατά την άποψη μου το τέλειο game.
