Η AlienTrap, μετά από το διαστημικό CapSized, έψαχνε να βρει τον κόσμο στον οποίο θα διαδραματιζόταν ο επόμενος τίτλος της και κατέληξε… στην Αρχαία Ελλάδα! To Apotheon ξεκινάει με τον πρωταγωνιστή μας, τον Nikandreos, να προσπαθεί να σώσει τους συμπολίτες του, καθώς η πόλη του φλέγεται και βάναυσοι επιδρομείς λεηλατούν τα πάντα. Σύντομα θα μάθει από την θεά Ήρα, ότι ο Δίας αποφάσισε να αποκόψει τους δεσμούς με την ανθρωπότητα και να διατάξει τους υπόλοιπους θεούς να εγκαταλείψουν τη Γη στη μοίρα της. Λιγάκι παράλογο, γιατί δεν θα έχει πια να αλωνίζει θνητές ως μεταμφιεσμένο ζώο, το αγαπημένο του χόμπι, αλλά όπως και να έχει, Θεός Θεών είναι, ό,τι θέλει κάνει. Η Ήρα όμως, σαν καλή σύζυγος, έχει άλλα σχέδια και εμφανίζεται από το πουθενά για να μεταφέρει τον Nikandreos στον Όλυμπο, όπου ουσιαστικά ξεκινάει το παιχνίδι: αψηψώντας τον μεγάλο Δια, θα πρέπει να ταξιδέψουμε στα βασίλεια των άλλων θεών, να ανακτήσουμε πανίσχυρα αντικείμενα, ώστε να πατάξουμε τους υπερόπτες θεούς και να τους δείξουμε ότι η ανθρωπότητα δεν είναι τόσο δουλοπρεπής όσο θα την ήθελαν…
Το πρώτο πράγμα που ξεχωρίζει στο Apotheon είναι το art design. Αν και είναι μια ατάκα που έχει χρησιμοποιηθεί τραγικά πολύ, απλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το περιγράψει κανείς: το Apotheon είναι σαν να παίζεις πάνω σε ερυθρόμορφο αγγείο του 5ου αιώνα. Είναι πρωτότυπο, η εκτέλεση εκπληκτική και δικαιολογεί ακόμα και το άκομψο, μηχανικό animation των χαρακτήρων (είναι λίγο περίεργη η κίνηση όταν από τη μέση και πάνω ο κορμός περιστρέφεται σαν σπασμένος, ενώ τρέχεις προς την άλλη κατεύθυνση). Η τεχνική απεικόνισης επεκτείνεται σε ολόκληρο το παιχνίδι με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Τα βασίλεια των θεών είναι αρκετά καλοσχεδιασμένα και έχουν τις δικές τους διαφοροποιήσεις, τόσο από άποψη εμφάνισης, όσο και από άποψη μηχανισμών. Ο Κάτω Κόσμος είναι σκοτεινός και χρειάζεται φωτισμό, το δάσος της Αρτέμιδος είναι καταπράσινο και έχει δέντρα, ποτάμια, ζωάκια και νύμφες. Υπάρχει αρκετή μυθολογία διάσπαρτη, τόσο στην παρουσία ορισμένων γνωστών NPC, όσο και στα κείμενα με περιγραφές και αποσπάσματα αρχαίων κειμένων που βρίσκονται διάσπαρτα, για όσους θέλουν να μάθουν και πέντε πράγματα. Ο developer δηλαδή, αν κι έχει πάρει προφανώς αρκετές πρωτοβουλίες, είναι αρκετά προσγειωμένος και φέρεται κόσμια στη μυθολογία μας, χωρίς να μπλέξει μέσα νίντζα, εξωγήινους και γκοτζίλες.
Κατά τα άλλα, το Apotheon είναι στη βάση του ένα απλό action platform με μάχη, άλματα και εξερεύνηση , πατώντας στις αρχές των Metroid/Castlevania. Οι μηχανισμοί των όπλων εκπλήσσουν με την πολυπλοκότητά τους: με το πλήκτρο 1 επιλέγουμε τα όπλα κοντινής απόστασης (σπαθιά, τσεκούρια, ξίφη, κ.λπ.), στο 2 υπάρχουν τα ranged (βέλη, ακόντια, σφεντόνα), στο 3 υπάρχουν ειδικά επιθετικά εργαλεία και όπλα (παγίδες και φάκες, υγρό πυρ, κ.λπ) και στο 4 έχουμε αναλώσιμα (για θεραπεία, επισκευή πανοπλίας, φίλτρα, κ.λπ.). Σε κάθε κατηγορία, μπορούμε να εναλλάσσουμε τα διάφορα όπλα με τη ροδέλα, ενώ με το πλήκτρο Q αλλάζουμε το ειδικό αντικείμενο που κρατάμε με το αριστερό χέρι (πυρσός, ασπίδα, κ.λπ.). Αν υπολογίσετε ότι κι ένα αναπάντεχα εκτενές και λειτουργικό crafting system, με συνταγές και συστατικά για κάθε είδους αναλώσιμο, μαγικό φίλτρο, εκρηκτικό ή μαγικό ματζαφλάρι, θα συνειδητοποιήσετε ότι το Apotheon μπορεί να ξεγελάει με την αρχική του λιτή εικόνα, αλλά υπάρχουν αρκετοί μηχανισμοί και πράγματα να κάνεις. Ειδικά με κάποια μυστικά υπερ-όπλα ή κρυφές συνταγές που ξεκλειδώνουν μερικές πολύ εφετζίδικες ικανότητες, το Apotheon καταφέρνει σε ορισμένα σημεία, πραγματικά, να σε μαγέψει. Δυστυχώς όμως οι μάχες δεν αξιοποιούν όλα αυτά τα γρανάζια και παρά τις διαθέσιμες μανούβρες, τούμπες και μπλοκαρίσματα, οι περισσότερες συμπλοκές καταλήγουν σε ξέφρενα κλίκι-κλίκι με κοντινά όπλα, με τον ήρωά να πηδάει αριστερά και δεξιά, ωσάν αίγαγρος. Σημειώστε ότι ο ήρωάς μας δεν μαθαίνει νέες κινήσεις και κόλπα- ο μόνος τρόπος για να κάνουμε σταθερές αναβαθμίσεις είναι να βρούμε τις καλά κρυμμένες πανοπλίες, που βελτιώνουν την άμυνά του. Ευτυχώς, μέσα από διάφορα τεχνάσματα του Apotheon, υπάρχουν ευχάριστες εναλλαγές στο gameplay, με αρκετούς διαλόγους και μπόλικη εξερεύνηση, σκηνές ειδικών μαχών και «αναμετρήσεων» με τους θεούς, χάρτες με ειδικές συνθήκες και γρίφους, κ.λπ.
Πανέμορφο, πρωτότυπο και πλούσιο, το Apotheon είναι ένα πραγματικά μοναδικό παιχνίδι που, κακά τα ψέμματα, εμείς οι Έλληνες έχουμε και την ιδιαιτερότητα να το νιώθουμε λίγο πιο κοντά μας. Ακόμα και αν δεν είστε φαν της κατηγορίας, αξίζει να του δώσετε μια ευκαιρία.
