Το The Bridge είναι ένα από εκείνα τα παιχνίδια που σε κερδίζουν από την πρώτη κιόλας στιγμή και παράλληλα μία απόδειξη του ότι ένας τίτλος δεν χρειάζεται να έχει χολιγουντιανά εφέ, εκατοντάδες συντελεστές και budget επιπέδου ομάδας Τσάμπιονς Λιγκ για να σε κερδίσει. Ένα έξυπνο concept και μια καλή υλοποίηση χρειάζονται και… αυτό ήταν! Ακριβώς αυτό συμβαίνει στην περίπτωση του The Bridge, του τίτλου της Quantum Astrophysics (!) που έρχεται να… ανατρέψει (pun intended) τα όσα ήξερες περί βαρύτητας.
Σενάριο και τα ρέστα
Σενάριο, ε; Μχμχμμ… Ας πούμε ότι ελέγχεις έναν μυστηριώδη τύπο που περιπλανιέται σε διάφορους κόσμους. Κάθε κόσμος συνιστά ένα επίπεδο, στο οποίο έχεις ως στόχο να ξεκλειδώσεις μία πόρτα. Για να το κάνεις αυτό, αρκεί να αγγίξεις το κλειδί (ή τα κλειδιά, εφ’ όσον είναι περισσότερα του ενός). Για το πώς θα γίνει αυτό, δες αμέσως πιο κάτω…
Gameplay
Στο The Bridge παίζεις με τη βαρύτητα. Χρησιμοποιείς όλα κι όλα τρία κουμπιά: τις σκανδάλες με τις οποίες περιστρέφεις ελεύθερα το εκάστοτε επίπεδο (!) και το B με το οποίο γυρνάς πίσω τον χρόνο (rewind, σαν του echochrome ας πούμε) εφ’ όσον χάσεις ή δεις ότι η προσέγγιση που επέλεξες δεν οδηγεί πουθενά. Η φορά περιστροφής και ο τρόπος που «κάθεται» το επίπεδο καθορίζουν τη βαρύτητα η οποία με τη σειρά της επηρεάζει τον ήρωα και τα κλειδιά που πρέπει να μαζέψει αυτός. Σε κάθε επίπεδο υπάρχουν διάφοροι κίνδυνοι που πρέπει να αποφύγεις όπως για παράδειγμα μεγάλες σφαίρες και δίνες ενώ στις περιπτώσεις που ισχύει κάτι τέτοιο, θα προσέχεις μην τυχόν και σου γλιστρήσουν τα κλειδιά στο πουθενά.
Ο βαθμός δυσκολίας του The Bridge είναι αυξανόμενος και μολονότι πολλά επίπεδα στην αρχή βγαίνουν με μία «trial and error» προσέγγιση, στην πορεία θα φας άπειρο χρόνο σπαζοκεφαλιάζοντας. Μου έτυχε περίπτωση που μετά από ένα μισάωρο σκέψης και αποτυχημένων δοκιμών, κατέφυγα (ναι, το παραδέχομαι) στη λύση του YouTube. Δεν είναι υπερβολή να πω ότι προς το τέλος του το The Bridge είναι ανελέητο και όταν με το καλό το τερματίσεις μη χαρείς, σε περιμένουν όλα τα επίπεδα αλλά σε «mirrored» εκδοχές!
Και από εμφάνιση;
Τα γραφικά του The Bridge είναι ασπρόμαυρα (η εναλλαγή από μαύρο σε άσπρο θα δεις ότι παίζει ρόλο) με την όλη αισθητική να είναι σαφώς επηρεασμένη από το έργο και τη φιλοσοφία του Ολλανδού καλλιτέχνη Μ. Κ. Έσερ. Οι κόσμοι του θυμίζουν σκίτσα με πολλές διαφορετικές προοπτικές, όντας λιτά σχεδιασμένοι μεν αλλά καθ’ όλα προσεγμένοι δε. Απλοϊκή παρουσίαση, ό,τι ακριβώς χρειάζεται ένας τίτλος σαν το The Bridge.
