Το Bioshock Infinite το παίξαμε, το αγαπήσαμε, ρουφήξαμε και τα DLC και στο τέλος, μείναμε χωρίς άλλες περιπέτειες στην ιπτάμενη πολιτεία. Το επόμενο βήμα; Το εκπληκτικό Siege of Columbia. Το επιτραπέζιο είναι αρκετά πολύπλοκο, αλλά ας δούμε περιληπτικά κάποια σημαντικά σημεία, ώστε να σχηματίσετε μια εικόνα.
Οι κάρτες είναι το πιο σημαντικό κομμάτι που έχει κάθε παίκτης πάνω του, καθώς έχουν διάφορες αξίες (μάχη, δύναμη ψήφου, χρήματα αν θέλετε να την πουλήσετε) αλλά και ικανότητες που ξεκλειδώνονται καθώς προχωράτε στο παιχνίδι. Η τριπλή φύση των καρτών δίνει ενδιαφέρον στρατηγικό βάθος: μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια κάρτα για να κερδίσετε μια ψηφοφορία, αλλά δεν θα την έχετε να σας βοηθήσει στη μάχη.
Κάθε παίκτης έχει τρία διαφορετικά είδη φιγούρων που κινεί στον χάρτη (κάθε μια χρειάζεται διαφορετικό είδος χρωματικού ζαριού). Υπάρχουν διαφορετικές φάσεις, για παράδειγμα στην Event Phase καλείστε να ψηφίσετε για κάποιο γεγονός (μην ξεχνάτε ότι κάθε παίκτης εκπροσωπεί μια από τις πολιτικές παρατάξεις της ιπτάμενης ουτοπίας). Σε αυτό το σημείο μπορείτε να παίξετε μια από τις κάρτες…μια κάρτα που ψηφίζει όμως, δεν μπορεί να επιτεθεί. Κάθε παίκτης ξεκινάει με έναν Ήρωα στην παράταξή του (όπως το Songbird ή η Daisy Fitzroy), που δίνει ειδικές ικανότητες.
Υπάρχουν και μονάδες ουδέτερες που κινούνται μόνες τους, η Elizabeth και ο Booker. Την Elizabeth μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε σε ορισμένα σημεία, ενώ ο Booker κινείται για να την προστατεύσει. Η ροή αυτή γίνεται βάσει του Timeline, ενός πίνακα που δημιουργεί κάποια γεγονότα…για παράδειγμα μπορεί να αντιμετωπίσετε τον Booker. Και ο Booker, ξέρετε ότι γίνεται υπερπροστατευτικός όταν απειλείται η γλυκιά Liz.
Mπορείτε να χτίσετε διάφορα πράγματα, όπως Turrets που επιτίθενται σε γειτονικές μονάδες, Strongholds που βοηθούν συμμαχικές μονάδες ή Alarms που σας δίνουν παραπάνω ζάρια επίθεσης. Αντίστοιχα κινείτε τις μονάδες σας (μέχρι τέσσερις), χρησιμοποιώντας και τα skylines αν θέλετε για γρηγορότερες μετακινήσεις… αν και θα πρέπει να ρίχνετε ζάρια επιτυχίας κάθε φορά για να μην πέσει η μονάδα.
Στην αρχή όλες οι περιοχές είναι ουδέτερες: αν καταφέρετε να τις νικήσετε με τις μάχες μέσω καρτών, θα κερδίσετε και κάποια χρήματα. Όσο προχωράει το παιχνίδι βέβαια, αυξάνονται οι πιθανότητες αναγκαστικής μάχης με τον αντίπαλο. Αν έχετε στην κατοχή σας αρκετές ζώνες, κερδίζετε Victory Points, ενώ υπάρχουν και τυχαίες κάρτες που εμφανίζονται και, ανάλογα με τις ζώνες, επηρεάζουν το παιχνίδι. Αν η Liz καταφέρει να διαφύγει, κερδίζει ο παίκτης που έχει τα περισσότερα Victory Points.
Το παιχνίδι παίζεται καλύτερα με 2 παίκτες- γίνεται και με 4, αλλά το παιχνίδι τραβάει πολύ έτσι. Ακόμα και με δύο πάντως, είναι πιθανό μια παρτίδα να διαρκέσει μέχρι και μια (ή και μιάμιση) ώρα! Σίγουρα το καλύτερο σημείο του Siege of Columbia είναι η ποιότητα παραγωγής: φοβερά σχέδια, καλοφτιαγμένο και πανέμορφο ταμπλό, ποιοτικές φιγούρες. Οι μηχανισμοί είναι δίκαιοι αρκετά, αν και πάντα υπάρχει ο παράγοντας των ζαριών στις μάχες. Τα Skyrails ως μηχανισμός, αν και όμορφη ιδέα και θυμίζουν το αυθεντικό παιχνίδι, μπορεί να κερδίσει ή να χάσει το παιχνίδι, πολύ εύκολα για έναν παίκτη.
Οι πιο βετεράνοι των boardgames, πολλές φορές βαριούνται τα licensed προϊόντα και περιμένουν κάτι πολύ χαζό και casual, αλλά για το Siege of Columbia ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Δείτε ένα δείγμα από το παιχνίδι, μέσα από το επίσημο βιβλίο των κανόνων. Αν έχετε 41 λεπτά για σκότωμα, μπορείτε να δείτε το επίσημο βίντεο με αναλυτικές οδηγίες του παιχνιδιού.
To παιχνίδι το βρήκαμε στην Κάισσα, στα 85 EUR. Η τιμή είναι λίγο τσιμπημένη, αλλά πρόκειται για ένα πολύ βαρύ παιχνίδι, με δεκάδες κάρτες, φιγούρες, tokens και ζάρια. Πιθανό να το βρείτε 5-10 EUR φθηνότερα στο Amazon, αν δεν έχετε πρόβλημα να ρισκάρετε κάποιο ευτράπελο (είναι πολύ μεγάλο και βαρύ το κουτί), πιθανό να σας βγει πιο οικονομικά.
