Ύστερα από αρκετό καιρό απουσίας της σειράς, η Ubisoft επέστρεψε με ένα «ανανεωμένο» (ας το πούμε) Rainbow Six, το λεγόμενο Siege. Το παιχνίδι ουσιαστικά αποτελείται από 3 modes, το Situations, το Terrorist Hunt και το Multiplayer. Το Situation ουσιαστικά είναι ένα tutorial και αποτελείται κι αυτό από 10 αποστολές οι οποίες δεν θα σας πάρουν πάνω από πέντε ώρες για να τις τελειώσετε και να μάθετε τα βασικά. Το δεύτερο mode είναι το Terrorist Hunt, ένα τετραπλό cooperative mode στο οποίο έχετε να αντιμετωπίσετε τρομοκρατικές ομάδες. Ένα σημαντικότατο κομμάτι του παιχνιδιού είναι η ΑΜΕΣΗ επικοινωνία ανάμεσα στους παίχτες για να βγάλετε πέρα τις αποστολές. Στο τρίτο, τελευταίο και βασικότερο mode (το multiplayer) είσαστε σε ομάδα πέντε ατόμων και προσπαθείτε να βγάλετε πέρα 11 αποστολές… στην ιδιά φιλοσοφία του Terrorist Hunt.
Στον οπτικό τομέα πάλι η Ubisoft Montreal χρησιμοποίησε τη μηχανή γραφικών που είδαμε στα Assassin’s Creed Unity/Syndicate, την AnvilNext. Το Rainbow Six Siege τρέχει στα 1080p στο PS4 και στα 900p στο Xbox One, το frame rate παραμένει σταθερό στα 60fps στο PvP και στα 30fps στο Terrorist Hunt. Στον ηχητικό τομέα τα πράγματα δεν είναι τόσο ρεαλιστικά όσο θα περιμέναμε, ο βηματισμός είναι «βαρύς» σε επίπεδο που θα ψάχνεις να βρεις ποιος στην έπεσε πολλές φορές…. μέχρι να καταλάβεις πως είναι ο εαυτός σου. Τα ηχητικά εφέ όμως από τις σφαίρες και τις εκρήξεις είναι σε αρκετά καλό επίπεδο. Αν λάβουμε υπόψη μας την υπόσχεση της Ubisoft να στηρίξει το παιχνίδι για αρκετό καιρό με νέο περιεχόμενο αρχής γενομένης από τους οχτώ νέους operators (οι οποίοι περιλαμβάνονται μεν στο season pass αλλά μπορούν να ξεκλειδωθούν από όλους με τα Renown points) μπορούμε να μιλάμε για ένα παιχνίδι που θα μας κρατήσει αρκετό καιρό παρέα.
Σε γενικά πλαίσια το παιχνίδι έχει άριστο online κομμάτι και προσπαθεί να μπει στην “μόδα” του only online. Υπάρχουν πολλές επιλογές στρατηγικής και μεθοδολογίας, τόσο στην ομάδα που επιτίθεται, όσο και στην ομάδα που αμύνεται (ο βασικός άξονας του Siege). Εδώ υπάρχει όμως το μεγάλο «γιατί». Γιατί να πρέπει πια όλα τα παιχνίδια να γίνουν multiplayer only; Γιατί να μην μπορώ να παίξω μονός μου, να κάνω ό,τι θέλω, να πάρω μονός μου αποφάσεις; Γιατί να πρέπει να μιλάω με άλλους για να βγάλω πέρα μια αποστολή και να πρέπει να εξαρτώμαι από τις αποφάσεις μιας ομάδας; Δεν λέω πως δεν θα έπρεπε να υπάρχουν τα multiplayer mode λέω πως θα έπρεπε να υπάρχει και το single player mode. Και βασικότερα το STORY mode… Αυτά από έναν φτωχό και μόνο καουμπόι που του λείπει το παλιό καλό Story Mode…
