Walking Dead: Streets of Survival Review

Το The Walking Dead: Streets of Survival αποτελεί την πιο πρόσφατη προσπάθεια μεταφοράς της δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς στο μέσο των videogames. Αυτή τη φορά, όμως, η προσέγγιση είναι διαφορετική: αντί για ένα παιχνίδι που δίνει έμφαση στην αφήγηση, έχουμε ένα κλασικό beat ’em up στα πρότυπα των Final Fight και Streets of Rage, όπου οι παίκτες καλούνται να αντιμετωπίσουν τόσο ορδές από Walkers όσο και επιζώντες.

Δυστυχώς, όπως ακριβώς συνέβαινε και με αρκετά από τα arcade beat ’em ups της δεκαετίας του ’90, το Streets of Survival δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του σύγχρονου gaming. Το πρόβλημα είναι ότι όλες αυτές οι προσπάθειες εξακολουθούν να συγκρίνονται με το εξαιρετικό αφηγηματικό παιχνίδι της Telltale. Έτσι, οι νεότεροι τίτλοι προσπαθούν να διαφοροποιηθούν στρεφόμενοι περισσότερο προς τη δράση. Το Streets of Survival επιλέγει ξεκάθαρα τον δρόμο του beat ’em up και χρησιμοποιεί το σύμπαν της σειράς κυρίως ως πλαίσιο για τις πίστες και τους χαρακτήρες του.

Ξεκινάμε με τρεις διαθέσιμους χαρακτήρες: τον Rick, τον Daryl και την Michonne. Ένας τέταρτος ξεκλειδώνεται αφού ολοκληρώσετε την ιστορία για πρώτη φορά. Η περιπέτεια είναι χωρισμένη σε αποστολές, με διαφορετικούς χαρακτήρες να αναλαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε διάφορα σημεία. Ορισμένες αποστολές μπορούν μάλιστα να παιχτούν με διαφορετική σειρά. Η ιστορία ακολουθεί χαλαρά τα γεγονότα που ξεκινούν από την έκτη σεζόν της τηλεοπτικής σειράς. Ο Rick χρησιμοποιεί το Magnum του, ένα ιδιαίτερα ισχυρό πιστόλι που προκαλεί μεγάλη ζημιά. Ο Daryl βασίζεται στο γνωστό του crossbow, το οποίο κάνει μικρότερη ζημιά αλλά μπορεί να χτυπήσει περισσότερους εχθρούς ταυτόχρονα. Η Michonne ξεκινά με το katana της, ένα γρήγορο όπλο με μεγάλο εύρος επίθεσης. Υπάρχει, ωστόσο, ένας περιορισμός: η Michonne δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει ορισμένα από τα βαριά melee όπλα που βρίσκονται στις πίστες, όπως το sledgehammer, τα οποία είναι διαθέσιμα στους άνδρες χαρακτήρες.

Παρά τις μικρές αυτές διαφορές, οι τρεις ήρωες τελικά παίζονται παρόμοια. Οι πίστες είναι γεμάτες με διάφορα πυροβόλα όπλα, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν από όλους, ενώ υπάρχει και ένα σύστημα leveling: oι πόντοι εμπειρίας που κερδίζετε μπορούν να επενδυθούν σε νέες ικανότητες, μεγαλύτερο όριο αντικειμένων ή βελτιώσεις στα στατιστικά σας. To gameplay θα είναι αρκετά οικείο σε οποιονδήποτε έχει παίξει έστω και ένα beat ’em up της δεκαετίας του ’90. Όλοι χαρακτήρες διαθέτουν ελαφριές και βαριές επιθέσεις, οι οποίες μπορούν να συνδυαστούν σε υποτυπώδη combos. Παραδόξως οι βαριές επιθέσεις έχουν cooldown όπως ακριβώς έχει και η κίνηση αποφυγής, η οποία είναι απαραίτητη όταν ο χαρακτήρας βρίσκεται περικυκλωμένος λόγω των invicibility frames.

Δυστυχώς, στους μηχανισμούς της μάχης εμφανίζονται και αρκετά από τα προβλήματα του παιχνιδιού. Το σημαντικότερο είναι πως όταν ξεκινάτε μια επίθεση ο χαρακτήρας “κλειδώνει” προς την κατεύθυνση που κοιτάζει. Δεν μπορείτε δηλαδή να αλλάξετε εύκολα στόχο ή κατεύθυνση στη μέση ενός combo. Αν ο αντίπαλος απομακρυνθεί την τελευταία στιγμή, ο χαρακτήρας συνεχίζει την επίθεση στον αέρα και μένει εκτεθειμένος σε αντεπίθεση. Ακόμη πιο προβληματικό είναι το σύστημα στόχευσης των ranged όπλων. Όταν χρησιμοποιείτε πιστόλι ή crossbow, δεν έχετε ουσιαστικό έλεγχο πάνω στο ποιον εχθρό θα σημαδέψετε. Το παιχνίδι επιλέγει τον στόχο και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ιδιαίτερα άβολες καταστάσεις όπου λ.χ. προσπαθείτε να εξουδετερώσετε έναν εχθρό με assault rifle που σας πυροβολεί αλλά το παιχνίδι αυθαίρετα στοχεύει κάποιον μακρινό walker που δεν αποτελεί άμεσο κίνδυνο.

Η παρουσία πυροβόλων όπλων σε ένα beat ’em up είναι ενδιαφέρουσα ιδέα, αλλά στο Streets of Survival δεν λειτουργεί πάντα όπως θα έπρεπε. Οι Saviors χρησιμοποιούν συχνά όπλα και μπορούν να δημιουργήσουν εξαιρετικά επικίνδυνες καταστάσεις. Το dodge roll είναι ο πρωτεύον τρόπος για να αποφύγετε τα πυρά: πρακτικά αυτό δε δουλεύει καθώς οι εχθροί μπορούν να πυροβολούν ο ένας μετά τον άλλο. Έτσι, μπορεί να ολοκληρώσετε το roll σας και να βρεθείτε αμέσως πάνω στην επόμενη σφαίρα. Το αποτέλεσμα είναι να δεχθείτε αλλεπάλληλα χτυπήματα, να πεταχτείτε προς τα πίσω και να χάσετε μεγάλο μέρος της ζωής σας χωρίς τρόπο αντίδρασης.

Τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα όταν οι Saviors σας πυροβολούν εκτός οθόνης. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε θανάτους που μοιάζουν περισσότερο άδικοι παρά αποτέλεσμα λάθους. Οι Walkers λειτουργούν καλύτερα ως αντίπαλοι. Ένας μεμονωμένος Walker δεν αποτελεί ιδιαίτερη απειλή, αλλά οι μεγάλες ομάδες μπορούν πολύ εύκολα να σας κατακλύσουν. Μία από τις πιο αποτελεσματικές στρατηγικές είναι η κλασική τακτική του bottleneck: βρίσκετε ένα στενό πέρασμα ή μια πόρτα και αναγκάζετε τους Walkers να έρχονται προς το μέρος σας ένας-ένας. Από εκεί και πέρα, μπορείτε να τους εξοντώνετε σχετικά εύκολα.

Το ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι οι Walkers δεν ενδιαφέρονται αποκλειστικά για τον παίκτη. Επιτίθενται και στους Saviors. Αυτό δημιουργεί μερικές από τις καλύτερες στιγμές του παιχνιδιού, καθώς μπορούν να ξεσπάσουν μάχες τριών πλευρών. Ο παίκτης μπορεί να αφήσει τους δύο εχθρικούς στρατούς να αλληλοεξοντωθούν και στη συνέχεια να επέμβει όταν οι αριθμοί έχουν μειωθεί. Σε ορισμένες πίστες μπορείτε μάλιστα να προκαλέσετε σκόπιμα την εμφάνιση Walkers ολοκληρώνοντας συγκεκριμένους στόχους. Είναι ένας μηχανισμός που προσθέτει λίγη στρατηγική σε ένα κατά τα άλλα αρκετά απλό σύστημα μάχης.

Αν υπάρχει ένα σημείο όπου το Streets of Survival αποτυγχάνει σχεδόν ολοκληρωτικά, αυτό είναι οι μάχες με τα bosses. Οι αναμετρήσεις είναι συνήθως περισσότερο εκνευριστικές παρά διασκεδαστικές. Οι μηχανισμοί τους είναι απλοί και πολλές φορές αναγκάζουν τον παίκτη να παίζει υπερβολικά αμυντικά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι μάχες να κουράζουν γρήγορα. Σε αρκετές περιπτώσεις θα εύχεστε απλώς να τελειώσει το boss fight και να επιστρέψετε στις κανονικές μάχες με τους Saviors. Η κατάσταση επιβαρύνεται από τα σύντομα cutscenes διαλόγου ανάμεσα στις μάχες, τα οποία δεν μπορούν να παρακαμφθούν. Ακόμη χειρότερα, ορισμένα checkpoints απαιτούν να επαναλάβετε τμήματα μιας πίστας πριν μπορέσετε να ξαναδοκιμάσετε το boss.

Οι πίστες περιλαμβάνουν ορισμένους προαιρετικούς στόχους που μπορούν να σας ανταμείψουν με επιπλέον πόρους. Παρ’ όλα αυτά, η συνολική διάρκεια παραμένει μικρή. Όπως και στα κλασικά arcade beat ’em ups, η βασική ιστορία μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα σε λίγες ώρες. Υπάρχει ένας επιπλέον χαρακτήρας, υψηλότερα επίπεδα δυσκολίας και ένα skill tree που μπορείτε να ολοκληρώσετε, αλλά όλα αυτά βασίζονται ουσιαστικά στο ίδιο περιεχόμενο.Και εδώ βρίσκεται ένα από τα βασικά προβλήματα του παιχνιδιού. Το Streets of Survival μοιάζει περισσότερο με ένα παιχνίδι σχεδιασμένο για σύντομo arcade gameplay, παρά με έναν τίτλο που μπορεί να κρατήσει το ενδιαφέρον για πολλές ώρες.

Το Streets of Survival προσπαθεί να ανανεώσει τη συνταγή προσθέτοντας πυροβόλα όπλα, skill system και μάχες όπου οι Walkers μπορούν να συγκρουστούν με τους Saviors. Οι ιδέες αυτές έχουν ενδιαφέρον, αλλά η εκτέλεσή τους δεν είναι αρκετά καλή ώστε να ξεπεράσει τα προβλήματα του βασικού gameplay. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα παιχνίδι με όμορφη retro αισθητική, μερικές πραγματικά ενδιαφέρουσες στιγμές και αρκετή νοσταλγία, αλλά και πολλές απογοητευτικές καταστάσεις. Οι φανατικοί του The Walking Dead και οι λάτρεις των παλιών arcade beat ’em ups πιθανότατα θα βρουν μερικές ώρες διασκέδασης στο Streets of Survival. Για τους περισσότερους, όμως, μάλλον αξίζει να περιμένουν μέχρι να κυκλοφορήσει σε προσφορά.