Με μια πρώτη ματιά στη λέξη «OlliOlli», δύο πράγματα σου έρχονται στο μυαλό: ο Όλι Ρεν και το ollie. Ευτυχώς στην περίπτωση του OlliOlli αυτό με το οποίο σχετίζεται είναι το δεύτερο, ήτοι το γνωστό τρικ του skate. Μιλάμε για το παιχνίδι της Roll7, μια έξυπνη σύλληψη με απλοϊκή υλοποίηση που βγάζει κάτι ρετρό σε συνδυασμό με έναν teeny δυναμισμό, συνθέτοντας το πιο εθιστικό παιχνίδι που έχω παίξει προσωπικά στο PS Vita. Μοιράσου τη χαρά μου στις σειρές που ακολουθούν…
Σενάριο και τα ρέστα
Είσαι ένας skater. Αυτό.
Gameplay
Λοιπόοον… Το OlliOlli δεν έχει καμία σχέση με τα Tony Hawk της Activision (ευτυχώς) ή τα Skate της EA. Είναι ένα skate game (ελληνιστί παιχνίδι με πατίνια) που θυμίζει περισσότερο 2D platformer. Αποτελείται από επίπεδα, ταξινομημένα σε «κόσμους» ανάλογα το ύφος τους. Σε καθένα απ’ αυτά διανύεις συγκεκριμένη απόσταση, απόσταση που είναι «διανθισμένη» με σκάλες, κάδους, πεζούλια, φράχτες, ελικόπτερα, δεινοσαύρους. Σε αυτή την απόσταση πρέπει να ολοκληρώσεις κάποια objectives, του τύπου να συγκεντρώσεις κάποιους ελάχιστους πόντους και να ολοκληρώσεις συγκεκριμένα combos και βέβαια να φτάσεις στο τέρμα προκειμένου να ξεκλειδώσεις την επόμενη διαδρομή.
Ο χειρισμός του OlliOlli δεν θα σε δυσκολέψει: με τον αριστερό μοχλό «διαλέγεις» τρικ σαν να έπαιζες fighting game ενώ με το «Χ» κάνεις πατίνι και «προσγειώνεσαι» καλώς. Αυτό. Είναι απ’ αυτά που λένε «easy to understand, difficult to master». Ανάλογα με την κίνηση που θα κάνεις με τον μοχλό, ο sk8er σου θα εκτελέσει και το αντίστοιχο τρικ –κανόνας, να πατήσεις ακριβώς με το που πατήσεις το έδαφος το «Χ» ώστε να προσγειωθείς ομαλώς. Το θέμα είναι να μη… σαβουριαστείς –άπαξ και το κάνεις πρέπει να αρχίσεις τη διαδρομή απ’ την αρχή. Το φοβερό είναι ότι αυτό γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού σε κλάσματα δευτερολέπτου –ξέχνα loading screens, βαρετές οδηγίες, εισαγωγές και τα ρέστα.
Και από εμφάνιση;
Η παρουσίαση του OlliOlli είναι απλοϊκή, χωρίς περιττά εφέ και φανφάρες. Βασικά 2D γραφικά, χαριτωμένα sprites, δυνατό soundtrack με μια ελαφριά ρετρό εσάνς και… that’s all. Τίποτα το εξεζητημένο, καμία υπερβολή από ένα παιχνίδι που εστιάζει στο gameplay του και μόνο. Μαγκιά.
