Παίζεις. Φτάνεις σε δύσκολο σημείο. Σώζεις το παιχνίδι. Χάνεις. Φορτώνεις το τελευταίο save και ξαναπαίζεις. Και ξανά. Και ξανά. Μέχρι να το περάσεις. Το περνάς και σώζεις ευτυχισμένος και ανακουφισμένος την πρόοδο σου. Άλλη μια δύσκολη μέρα στη δουλειά είναι παρελθόν. Τι θα γινόταν όμως αν δεν μπορούσες να αποθηκεύσεις την πρόοδό σου καθόλου καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού; Αν ο θάνατος σήμαινε και οριστικό «Game Over»;
Η λειτουργία αυτή λοιπόν ονομάζεται «μόνιμος θάνατος» (ή «permanent death» ιν ίνγκλις) και σερβίρεται συνήθως μαζί με το δυσκολότερο επίπεδο δυσκολίας σε κάποια videogames. Ενίοτε, εμφανίζεται και ως mode, κυρίως σε τίτλους RPG, χωρίς πάντως αυτό να εμποδίζει την εμφάνισή του και σε άλλου είδους παιχνίδια. Ο μόνιμος θάνατος προστέθηκε στα παιχνίδια με σκοπό να δυσκολέψει την εμπειρία και τον βαθμό πρόκλησης, αλλά και να σε βάλει να σκεφτείς σοβαρά την κάθε σου απόφαση, καθώς μια λάθος επιλογή μπορεί να σημάνει το «πέταμα» κάμποσων ωρών παιχνιδιού.
Πώς είπες; «Δεν υπάρχουν τέτοια παιχνίδια»; Για πάρε μια γεύση από τίτλους που για να τα φτάσεις στο τέλος, πρέπει να τους πας «μονοκοπανιά»και τα λέμε ύστερα…
Diablo
Στο Diablo II οι παίκτες μπορούσαν να φτιάξουν έναν χαρακτήρα με μία μόνο ζωή. Πεθαίνοντας όχι απλά έχαναν τον εξοπλισμό τους αλλά και ολόκληρο τον χαρακτήρα! Τους λεγόμενους «hardcore» χαρακτήρες κληρονόμησε και το Diablo III (ορίστε, πάρε μια γεύση του πώς είναι να πεθαίνει ο 60άρης Barbarian σου. Για πάντα).
XCOM: Enemy Unknown
Στο Ironman mode (όχι δεν γίνεσαι Iron Man) έχεις δικαίωμα για ένα μόνο save σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. Μάλλον για να το χρησιμοποιήσεις όταν κάνεις διάλειμμα για ύπνο. Επίσης, σε όλα τα modes του παιχνιδιού, τα μέλη της ομάδας σου άπαξ και τα «τεζάρουν», τα… τέζαραν μια για πάντα.
Torchlight
Το πρώτο παιχνίδι της σειράς Torchlight ήταν μόνο single player και έδινε την επιλογή για hardcore χαρακτήρες –όπως και τα Diablo. Το sequel του παιχνιδιού, που υποστηρίζει και multiplayer, συνέχισε απλά την παράδοση…
Amnesia: The Dark Descent
Στην έκδοση του παιχνιδιού που διανέμεται μέσω Steam υπάρχει μια επιπλέον campaign με το όνομα «Justine», στην οποία αν πεθάνεις ή βγεις από το παιχνίδι, πρέπει να ξεκινήσεις από την αρχή. Τα «κρασαρίσματα» του «μπρικιού»σου δεν δικαιολογούνται.
Minecraft
Παίζοντας έναν κόσμο του Minecraft στο hardcore mode, όταν πεθάνεις, αυτός κλειδώνει μια για πάντα. Αν παίζεις δε, σε single player, ο κόσμος διαγράφεται τελείως. Θα μπορούσε να έρχεται κάποιος και να σου παίρνει τα σεντόνια το βράδυ.
Terraria
Καθώς το παιχνίδι είναι εμπνευσμένο από το Minecraft, στο hardcore mode του ο πρώτος θάνατος σημαίνει και την καταστροφή του κόσμου. Άντε χτίζε πάλι από την αρχή –η χαρά της Πολεοδομίας…
DayZ (Arma 2: Operation Arrowhead)
Το διάσημο modάκι του παιχνιδιού ArmA II λειτουργεί βάσει της τεχνικής του μόνιμου θανάτου. Όλοι οι παίκτες ξεκινούν με τα άκρως απαραίτητα και όσο προχωρούν μαζεύουν εξοπλισμό. Αν σε φάνε τα ζόμπια ή πεθάνεις με οποιονδήποτε τρόπο, χάνεις τα πάντα ούλα και τον χαρακτήρα σου τον τρώει το μαύρο σκοτάδι.
Sacred 2
Ένα ακόμα γνήσιο τέκνο της μεγάλης των action RPG σχολής, το Sacred 2 υιοθετεί τον μόνιμο θάνατο στο hardcore mode του, τόσο στο single player όσο και στο multiplayer. Ψόφος.
Steel Battalion
Η τεράστιας διάρκειας campaign του Steel Battalion πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή αν ο παίκτης αποτύχει να βγει από ένα κατεστραμμένο όχημα! Κάθε αποστολή έχει ρίσκο οπότε σκέψου καλά πριν αρχίσεις τις «ταρζανιές»…
Way of the Samurai
Παρ’ όλο που σου δίνεται η δυνατότητα να σώσεις την πρόοδό σου πριν βγεις από το παιχνίδι, όταν ξαναμπείς σε αυτό, το save θα διαγραφεί (!) οπότε τον μόνιμο θάνατο δεν τον γλιτώνεις. Κάποια αντικείμενα πάντως μπορείς να τα ανακτήσεις με τον επόμενο χαρακτήρα σου αν πεθάνεις –παρηγοριά στον άρρωστο ένα πράμα.
The Witcher 2: Assassins of Kings
Αν θες μια πραγματικά hardcore εμπειρία, το δεύτερο παιχνίδι της σειράς The Witcher, στην προσφέρει απλόχερα. Φτάνει να επιλέξεις το «Insane» επίπεδο δυσκολίας και όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους. Έτσι και ψοφήσεις, το save σου καταστρέφεται κι εσύ μένεις μόνος κι έρημος να κλαις τη μοίρα σου.
