Ήξερα ότι το Fable: The Journey θα είχε υποστήριξη για το Kinect, όμως τίποτα δεν με είχε προετοιμάσει γι’ αυτό που αντίκρισα όταν ξεκίνησα το παιχνίδι. Το καλό είναι ότι σου δίνει πολλά πράγματα να κάνεις, κάτι που μάλλον δεν είχες ξαναδεί σε άλλο τίτλο Kinect. Το κακό είναι ότι απαιτεί περισσότερο ελεύθερο φυσικό χώρο από όσο έχει ένα τυπικό «play room».
Σενάριο και τα ρέστα
Και όμως, το στόρι δεν σου είναι τόσο άγνωστο όσο νομίζεις, τουλάχιστον όχι αν είχες παίξει το προηγούμενο. Τα γεγονότα του Fable: The Journey εξελίσσονται παράλληλα με την ιστορία του Fable 3. H διαφορά είναι ότι βιώνεις με διαφορετικό τρόπο τη συμφορά που βρήκε τον κόσμο του Albion, ακολουθώντας έναν επίσης διαφορετικό ήρωα, το νομά (nomad, ντε) Gabriel. Επίσης εδώ παίζει μεγαλύτερο ρόλο και η τυφλή μάντισσα Theresa, που συναντήσαμε στα Fable 2 & 3. Εντάξει, η ιστορία δεν είναι τόσο περίπλοκη. Ένα αρχαίο κακό εξαπλώνεται (κυριολεκτικά, όμως) σε όλο τον κόσμο, και μόνο οι Ήρωες (ναι, υπάρχει λόγος για το κεφαλαίο «Η») μπορούν να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Δεν θέλω όμως να σου χαλάσω τις εκπλήξεις, ειδικά αν δεν έχεις παίξει το Fable 3.
Gameplay
Αντίθετα από όλα τα προηγούμενα Fable, εδώ παίζεις ΜΟΝΟ με το Kinect. Το επισημαίνω για να μη νομίζεις ότι θα έχεις επιλογή μεταξύ χειριστηρίου ή Kinect. Χειριστήριο γιοκ σε αυτό το παιχνίδι! Επίσης αυτή τη φορά παίζεις σε προοπτική πρώτου προσώπου. Ξεκινάς με απλές κινήσεις, όπως να οδηγήσεις την άμαξα σου. Με τις κατάλληλες κινήσεις των χεριών και του σώματος σου κάθε φορά, ελέγχεις την ταχύτητα του αλόγου, αλλά και την κατεύθυνση. Αργότερα θα μάθεις τα βασικά που αφορούν το κύριο κομμάτι του gameplay, δηλαδή τα ξόρκια.
Σε κάθε χέρι έχεις κι από ένα διαφορετικό ξόρκι, το οποίο πρώτα ετοιμάζεις και μετά εξαπολύεις. Α, ναι, ξέχασα να σου πω ότι στο Journey «δουλεύεις» μόνο με ξόρκια, και όχι με όπλα. Δηλαδή όχι με την τυπική έννοια. Μπορείς όμως να μαζεύεις διάφορα αντικείμενα και να τα συνδυάζεις ώστε να δημιουργείς όπλα, ασπίδες, ακόμα και εργαλεία, ενώ το παιχνίδι σου δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιείς και το περιβάλλον εναντίον των εχθρών. Και φυσικά οι «παλιοί αγαπημένοι» εχθροί είναι εδώ, όπως τα hobbes, οι σκελετοί, τα trolls, κ.ά..
Και από εμφάνιση;
Από τα γραφικά μην περιμένεις πολλά πράγματα, αλλά όπως και σε όλα τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς Fable, αυτό οφείλεται σε συνειδητή επιλογή των σχεδιαστών. Έτσι, τα γραφικά είναι μεν 3D, αλλά αρκετά απλοποιημένα, θυμίζοντας περισσότερο καρτούν ώστε να αποδίδουν καλύτερα την «παραμυθένια» ατμόσφαιρα του κόσμου του τίτλου. Μη φανταστείς όμως ότι πρόκειται για προχειροδουλειά. Κάθε άλλο! Τα διάφορα εφέ (σκόνη, νερό, φωτοσκιάσεις, ξόρκια, κλπ) δίνουν το «παρών» και συμπληρώνουν πανέμορφα το τελικό οπτικό αποτέλεσμα.
