Υπάρχει μία ξεχωριστή κατηγορία παιχνιδιών, όχι ως genre. Αυτά τα παιχνίδια, από τις σκηνές στο πρώτο teaser, καταλαβαίνεις ενστικτωδώς ότι θα είναι κάτι πολύ καλό που πρέπει οπωσδήποτε να παίξεις. Όταν μάλιστα κάθε νέο cinematic και gameplay ενισχύει αυτή την πεποίθηση, τόσο περισσότερο δυναμώνει το συναίσθημα «δεν μπορώ να περιμένω». Σε αυτή την προνομιακή κατηγορία ανήκει το The Blood of Dawnwalker, κάτι διόλου παράξενο, με δεδομένο ότι ο σκηνοθέτης του ήταν μέρος της ομάδας του Witcher 3!

Υπόθεση
Βρισκόμαστε κάπου στην Ανατολική Ευρώπη του 14ου αιώνα, κατά την έξαρση του μεγάλου λοιμού που είχε πλήξει ολόκληρη την ήπειρο. Η συγκεκριμένη περιοχή όπου λαμβάνει χώρα το παιχνίδι όμως είναι μία φανταστική κοιλάδα, η Vale Sangora, που υποτίθεται ότι βρίσκεται στα Καρπάθια Όρη. Βλέποντας τα αποτελέσματα της πανδημίας, της διεφθαρμένης βασιλείας και της ανικανότητας των ανθρώπων να την αντιμετωπίσουν, μία ομάδα ισχυρών βρυκολάκων (που στο παιχνίδι ονομάζονται vrakhiri) αποφασίζουν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση. Σκοτώνουν τον βασιλιά και αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση της κοιλάδας, επιβάλλοντας μία συμφωνία στους κατοίκους. Οι vrakhiri θα δίνουν το αίμα τους για να θεραπεύουν το λοιμό, και οι άνθρωποι θα προσφέρουν το δικό τους αίμα για να τους θρέφουν.

Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ένας απλός χωρικός, ο Coen. Ο αρχηγός των vrakhiri αιχμαλωτίζει την οικογένεια του και μετατρέπει τον ίδιο σε βρυκόλακα, αλλά χωρίς τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Ο Coen έχει όλες τις δυνάμεις και τις αδυναμίες των vrakhiri εκτός από μία: το φως του ηλίου δεν τον σκοτώνει. Αντίθετα, απλώς καταστέλλει τη βαμπιρική πλευρά του, αφήνοντας μόνο την ανθρώπινη κατά τη διάρκεια της μέρας. Αυτό του δίνει ένα μοναδικό πλεονέκτημα για να πολεμήσει τους vrakhiri και να οργανώσει την αντίσταση εναντίον τους.

Tempus fugit
Αν έχετε ασχοληθεί με οποιονδήποτε τρόπο στο internet με το The Blood of Dawnwalker, δεν μπορεί παρά να βρεθήκατε μπροστά στο θέμα που κυριαρχεί σε κάθε βίντεο και φόρουμ. Το παιχνίδι, σας δίνει μόνο 30 (in-game) ημέρες για να σώσετε την οικογένεια σας. Ο μηχανισμός doomsday clock δεν είναι καινούργιος, καθώς έχει εφαρμοστεί στο παρελθόν από «γίγαντες» του gaming, όπως το Zelda και το Final Fantasy. Εδώ όμως ο συγκεκριμένος μηχανισμός δεν λειτουργεί όπως θα περιμένατε. Αντί για μία γενικευμένη αντίστροφη μέτρηση, ο χρόνος αντιμετωπίζεται ως «αναλώσιμος». Κάθε ημέρα διαθέτει 16 τμήματα, 8 τη μέρα και 8 τη νύχτα. Τα κύρια, αλλά και τα περισσότερα δευτερεύοντα quests, καταναλώνουν προκαθορισμένα τμήματα αυτού του χρόνου για να τα ολοκληρώσετε.

Μάλιστα το «κόστος» του καθενός αναγράφεται εξ αρχής, ώστε να αποφασίσετε αν θέλετε να επενδύσετε. Εδώ δεν υπάρχει κάποιο μυστικό. Οι ίδιοι οι developers έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν θα μπορέσετε να παίξετε όλα τα quests μέσα στο δεδομένο deadline. Πρέπει λοιπόν να κάνετε το κουμάντο σας, ώστε να σας μείνει επαρκής χρόνος για να σώσετε την οικογένεια σας.

Προσέξτε όμως, εδώ έχουμε μία έκπληξη: ακόμα και αν δεν τα καταφέρετε πριν λήξει ο χρόνος, το παιχνίδι δεν τελειώνει. Αντίθετα συνεχίζετε με το απώτερο objective, δηλαδή να σκοτώσετε τους vrakhiri και να απελευθερώσετε την κοιλάδα, ενώ η αποτυχία ανοίγει το δρόμο σε άλλα παρακλάδια της υπόθεσης, που αλλιώς δεν θα τα βλέπατε ποτέ. Διάσπαρτα στον χάρτη βρίσκονται ιερά (shrines) όπου μπορείτε να ξοδεύετε skill points για να αποκτάτε νέες ικανότητες. Ακόμα και η εκμάθηση κάθε νέου skill όμως απαιτεί να θυσιάσετε χρονικά slots, που σημαίνει ότι ίσως είναι αντίστοιχα ανέφικτο να ξεκλειδώσετε όλες τις ικανότητες. Υπάρχουν πάντως πράγματα που δεν καταναλώνουν time slots, όπως η απλή περιήγηση στον ανοικτό κόσμο και κάποια side quests που δεν επηρεάζουν την εξέλιξη της βασικής υπόθεσης. Έτσι σας δίνεται η ευκαιρία να πάρετε «ανάσες» και να οργανώσετε πιο προσεκτικά τις επόμενες ενέργειες σας.

Gameplay
Όπως είπαμε, το The Blood of Dawnwalker εναλλάσσει μεταξύ μέρας και νύχτας, όμως αυτό δεν είναι τόσο επιφανειακό όσο σε άλλα παιχνίδια, καθώς στην καθεμία από αυτές τις δύο συνθήκες το gameplay αλλάζει ριζικά. Στη διάρκεια της μέρας παίζετε ως απλός άνθρωπος. Υπάρχουν διαθέσιμοι περισσότεροι χαρακτήρες για να μιλάτε μαζί τους, ανοίγοντας περισσότερες επιλογές για επίλυση των quests χωρίς διένεξη. Η μάχη γίνεται με σπαθί, και η υγεία σας αναπληρώνεται με τροφές ή φάρμακα. Εκτός αυτών, μόνο ως άνθρωπος έχετε τη δυνατότητα να χρησιμοποιείτε και μαγεία, με διάφορα ξόρκια να σας βοηθούν στην περιήγηση, στη μάχη αλλά και στις έρευνες σας.

Αντίστοιχα, στη διάρκεια της νύχτας αναλαμβάνει η βαμπιρική πλευρά του Coen, αλλάζοντας δραματικά τον τρόπο που παίζετε, μεταξύ άλλων στη μάχη όπου χρησιμοποιείτε τα ισχυρά νύχια σας. Πρώτον αποκτάτε την ικανότητα για «τηλεμεταφορά» μεταξύ σύντομων αποστάσεων, ώστε να υπερβαίνετε γκρεμούς και να αποκτάτε πρόσβαση σε δύσβατα σημεία όπου ο ανθρώπινος Coen δεν θα μπορούσε ποτέ να φτάσει. Στο κομμάτι της περιήγησης έχετε ακόμα περισσότερες ικανότητες, όπως τη δυνατότητα να περπατάτε κάθετα σε ορισμένες επιφάνειες, και να κατεβαίνετε από πολύ μεγάλους γκρεμούς με τα νύχια σας (αλά Wolverine). Εκτός αυτών, μπορείτε να μεταμορφώνεστε σε λύκο για να τρέχετε πολύ πιο γρήγορα.

Ως βαμπίρ επιτρέπεται να συζητάτε με άλλους χαρακτήρες, όμως η συμπεριφορά τους προς εσάς αλλάζει, για προφανείς λόγους. Το σημαντικότερο είναι ότι πρέπει να διατηρείτε το επίπεδο της πείνας σας σε ικανοποιητικό επίπεδο, αλλιώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ο Coen να ξεφύγει του ελέγχου σας και να σκοτώσει τον πλησιέστερο χαρακτήρα, έστω και αν αυτός δεν είναι γενικευμένος NPC αλλά κάποιος επώνυμος, ακόμα και quest giver.

Επίσης σημαντικό είναι τη νύχτα να επιλέγετε γρήγορα τις απαντήσεις στους διαλόγους, αφού αν μείνετε για ώρα στάσιμοι, ο Coen θα ενδώσει στην πείνα του και θα επιτεθεί στον συνομιλητή του. Ο μόνος τρόπος για να αναπληρώνετε την υγεία σας ως vrakhir, και να αποφύγετε τα συγκεκριμένα ξεσπάσματα, είναι να πίνετε αίμα, και όχι, δεν υπάρχει τρόπος να το αποφύγετε. Αν θέλετε να διατηρήσετε ένα επίπεδο εγκράτειας πάντως, μπορείτε να επιλέξετε να πίνετε αίμα μόνο από εχθρούς και ζώα.

Ανεξάρτητα από τη φύση του Coen όμως, η μάχη είναι ένα μεγάλο κομμάτι του παιχνιδιού, και θα περάσετε πολλές ώρες σε εμπόλεμη στάση, μέρα-νύχτα. Η προσέγγιση που ακολουθεί το The Blood of Dawnwalker είναι η λογικής της directional combat. Υπάρχουν δύο βασικά πλήκτρα στη μάχη, ένα για άμυνα και ένα για επίθεση. Απέναντι σε κάθε εχθρό, την κάθε δεδομένη στιγμή εμφανίζεται ένα σύμβολο και μία από τις τέσσερεις κατευθύνσεις. Το σύμβολο υποδεικνύει αν πρέπει να αμυνθείτε ή αν ο εχθρός είναι ανοιχτός για επίθεση. Η εκάστοτε κατεύθυνση σημαίνει ότι πρέπει να κρατήσετε το πλήκτρο άμυνας ή επίθεσης, πηγαίνοντας ταυτόχρονα προς την ενδεικνυόμενη κατεύθυνση.

Εναλλακτικά μπορείτε να πατάτε απλώς τα πλήκτρα, χωρίς τις κατευθύνσεις, όμως έτσι οι κινήσεις σας θα είναι εμφανώς λιγότερο αποτελεσματικές, με ακόμα και τις πιο απλές μάχες να εξελίσσονται σε κάτι χρονοβόρο και δύσκολο. Αντίθετα, όταν συνηθίσετε τη directional combat, ακόμα και οι ποιο δύσκολοι αντίπαλοι δεν θα αποτελούν πρόβλημα. Στη διάρκεια της μάχης επίσης, μπορείτε ως άνθρωπος να χρησιμοποιείτε μαγικά ξόρκια, και ως βαμπίρ τις υπερφυσικές ικανότητες σας.
Γραφικά & ήχος
Το παιχνίδι έχει σχεδιαστεί με την Unreal Engine 5, οπότε το αποτέλεσμα δεν θα μπορούσε παρά να είναι άψογο, ειδικά με δεδομένο ότι η Rebel Wolves που ανέλαβε την ανάπτυξη, αποτελείται από πρώην μέλη της CD Project Red, δημιουργών των Witcher games. Τόσο η φύση όσο και τα κτίσματα της Vale Sangora δίνουν με μεγάλη επιτυχία το στίγμα της εποχής στον ευρωπαϊκό μεσαίωνα. Εκεί όμως που έχει γίνει αποστομωτική δουλειά είναι στη σχεδίαση των χαρακτήρων. Τα πρόσωπα των ανθρώπων δείχνουν κάθε ρεαλιστική λεπτομέρεια, ενώ οι βασικοί vrakhiri βρίσκονται στο επίπεδο χολιγουντιανής δημιουργικότητας. Οι δε ενδυμασίες είναι πλούσιες σε ντόπια σχέδια, χρωματισμούς και ραφές.

Η μουσική είναι απολύτως ατμοσφαιρική, συνδυάζοντας χορωδιακά φωνητικά, και όργανα από την κουλτούρα της Ανατολικής Ευρώπης. Τα ηχητικά εφέ, ειδικά στη διάρκεια της μάχης, αποδίδουν με ακρίβεια τα χτυπήματα του ατσαλιού και της σάρκας, δημιουργώντας το κατάλληλο κλίμα έντασης. Στον τομέα του voice acting δεν έχουμε αναγνωρίσιμα ονόματα, εκτός ίσως από τον Anthony Howell, γνωστό από την κορυφαία βρετανική σειρά, Foyle’s War. Ακόμα και έτσι όμως, η απόδοση των διαλόγων έχει πραγματοποιηθεί με προσεγμένο τρόπο και επαγγελματισμό.

The blood is life
Το The Blood of Dawnwalker είναι ουσιαστικά η πρώτη δουλειά της Rebel Wolves, και αν αποτελέσει χαρακτηριστικό δείγμα, θα πρέπει να περιμένουμε μεγάλα πράγματα στο μέλλον. Διαθέτει όλα τα στοιχεία που διέπουν ένα κορυφαίο RPG, αλλά χωρίς να φοβάται να πειραματιστεί με πρωτοποριακούς μηχανισμούς. Η συνταγή στέφτηκε με απόλυτη επιτυχία, και αν δεν ανακηρυχθεί τίτλος της χρονιάς, τουλάχιστον είναι ήδη φαβορί στους απανταχού gamers.
Ανάπτυξη: Rebel Wolves Έκδοση: Bandai Namco Διάθεση: Bandai Namco Hellas
Διαθέτει όλα τα στοιχεία που διέπουν ένα κορυφαίο RPG, αλλά χωρίς να φοβάται να πειραματιστεί με πρωτοποριακούς μηχανισμούς.
The Good
- Κορυφαία γραφικά
- Καλογραμμένη υπόθεση
- Ενδιαφέρον gameplay
The Bad
- Το «άγχος» του doomsday clock δεν είναι για όλους
-
ΓΑΡΦΙΚΑ
-
ΗΧΟΣ
-
GAMEPLAY
-
ΑΝΤΟΧΗ
