Cthulhu: The Cosmic Abyss Review

Στον σύγχρονο τρόμο, πολλές φορές ο όρος «cosmic dread» γίνεται προϊόν εκμετάλλευσης από το marketing για όλους τους λάθος λόγους. Βάζεις σε ένα έργο ένα μυθικό πλάσμα με πλοκάμια, βάφεις τον ουρανό πράσινο ή μοβ και πιστεύεις πως θα βρεις απήχηση στους λάτρεις αυτού του genre. Όμως η Big Bad Wolf, το στούντιο που μας πρόσφερε το επιτυχημένο, cult παιχνίδι «The Council», φαίνεται πως μελέτησε πολύ για να μπορέσει να κυκλοφορήσει το Cthulhu: The Cosmic Abyss. Ο τίτλος της, ευτυχώς, αντί να εκμεταλλευτεί ξεδιάντροπα το όνομα του H.P. Lovecraft, δείχνει να κατανοεί τι είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο να παραλύει μπροστά στον τρόμο από άλλες διαστάσεις ύπαρξης.

Το The Cosmic Abyss είναι ένα first-person θρίλερ έρευνας που αντλεί το υλικό της Μυθολογίας Cthulhu από τη δεκαετία του 1920 και την εκτοξεύει στο κοντινό μέλλον, σε ένα περιβάλλον που μοιάζει ανησυχητικά οικείο. Είναι ένα ταξίδι 20 περίπου ωρών που αντί να καταφύγει σε jump scares, προτιμά έναν αργό ρυθμό που σιγοβράζει και που καταφέρνει να σε κρατά πάντα στην άκρη της καρέκλας, ανήσυχο και προσεκτικό πριν κάνεις την παραμικρή κίνηση. Μηχανιστικά, δε, είναι ένα από τα πιο φιλόδοξα «detective games» που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.

Αποκρυφισμός το 2053

Το παιχνίδι ξεκινά το 2053. Ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο ενός σκληροτράχηλου ερευνητή, του Noah, πράκτορα της Ancile, ενός οργανισμού υψηλής τεχνολογίας που είναι αφοσιωμένος στη διερεύνηση φαινομένων αποκρυφισμού. Ο Noah και η συνεργάτης του, η Elsa, ταξιδεύουν με μια βάρκα για να βρουν τη συνάδελφό τους, τη Mei, που έχει διακόψει κάθε επικοινωνία. Μια αποστολή που ξεκινά σαν μια έρευνα που θα διαβεβαιώσει ότι η Mei είναι καλά στην υγεία της, πολύ σύντομα καταλήγει σε μια κάθοδο προς τον πυθμένα του Ειρηνικού Ωκεανού.

Το βασικό σκηνικό της υπόθεσης είναι ο Σταθμός PIT, μια εγκατάσταση εξόρυξης υλικών σε μεγάλο βάθος, ιδιοκτησίας του Andrew Marsh, ενός δισεκατομμυριούχου με μεσσιανικό κόμπλεξ που πολύ εύκολα καταλαβαίνεις ότι αποτελεί σχόλιο για πολλούς αντίστοιχους άντρες του πραγματικού κόσμου. Ο Marsh έχει ξοδέψει μια περιουσία για να χτίσει ένα μνημείο τεχνολογίας στον πάτο του ωκεανού, μόνο και μόνο για να ανακαλύψει πως κάτι πολύ αρχαίο ζούσε εκεί πολύ πριν από εκείνον και τα μεγαλόπνοα σχέδιά του. Ο Noah φτάνει στον σταθμό και τον βρίσκει όχι μόνο έρημο, αλλά και γεμάτο παραμορφωμένα πτώματα. Το προσωπικό έχει εξαφανιστεί ή, πολύ χειρότερα, έχει μεταμορφωθεί σε κάτι άλλο, ενώ η ίδια η αρχιτεκτονική δείχνει να έχει αλλάξει, μεταλλαγμένη από την επιρροή του Μεγάλου Παλαιού, του Cthulhu.

Μεταφέροντας την περιπέτεια στα μέσα του 21ου αιώνα, η Big Bad Wolf κατόρθωσε να αναζωογονήσει το cosmic horror genre που τα τελευταία χρόνια είχε βαλτώσει στις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Είναι βαθιά ανατριχιαστικό να βλέπεις τον σχεδιασμό τελετουργιών με θυσίες αίματος σε ένα laptop ή να παρατηρείς τη γεωμετρία που δεν ακολουθεί τους νόμους του Ευκλείδη μέσα από το HUD της στολής σου. Η επιστημονική φαντασία δεν αλλοιώνει το συναίσθημα του τρόμου. Αντίθετα, δημιουργεί μια έντονη αντίθεση ανάμεσα στο επιστημονικό και στο υπερφυσικό στοιχείο που τελικά δημιουργεί μια εικόνα που μοιάζει… λάθος και άβολη.

Ο μηχανισμός της έρευνας

Εκεί που το The Cosmic Abyss ξεχωρίζει από τον σωρό, είναι στον τρόπο που αντιμετωπίζει το κομμάτι του «detective» στην έρευνα. Αν νομίζει κανείς πως θα πατά απλά ένα κουμπί βλέποντας ένα αντικείμενο να λάμπει και ο χαρακτήρας θα καταλήγει σε ένα συμπέρασμα, κάνει λάθος. Το παιχνίδι απλώς προσφέρει μια σειρά από εργαλεία και καλεί τον παίκτη να χρησιμοποιήσει το μυαλό του.

Στην καρδιά της έρευνας βρίσκεται η Key, η AI σύντροφος του χαρακτήρα. Στην αρχή, η Key είναι ένα τυπικό λειτουργικό σύστημα με επίπεδη φωνή. Καθώς όμως προχωρούν τα κεφάλαια, η Key εξελίσσεται ως γνήσια AI. Αναπτύσσει προσωπικότητα, περιέργεια για όσα συμβαίνουν και, στο τέλος, «νιώθει» τρόμο που αντικατοπτρίζει τον τρόμο που νιώθει και ο Noah. Είναι ξεκάθαρο πως η Big Bad Wolf δεν θέλησε με την Key να δημιουργήσει έναν μηχανισμό που θα σου αναθέτει αποστολές, αλλά έναν συμπρωταγωνιστή που θα αποτελέσει ταυτόχρονα και το πιο βασικό εργαλείο του ήρωα.

Ένα από τα εργαλεία που προσφέρει η Key είναι το Sonar system, που επιτρέπει στον Noah να σαρώνει το περιβάλλον για να εντοπίσει συγκεκριμένες συχνότητες. Αν, για παράδειγμα, ο Noah βρει κάποιο στοιχείο, όπως είναι ένας παράξενος φυτικός οργανισμός ή κάποιο ορυκτό, η Key το αναλύει καταναλώνοντας ενέργεια. Η ανάλυση αποκαλύπτει τη συχνότητα του αντικειμένου, που στη συνέχεια ο παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει για να βρει σε ποια άλλα σημεία του περιβάλλοντος υπάρχουν κι άλλα τέτοια αντικείμενα. Το ευφυές σε αυτό το σύστημα είναι ότι λειτουργεί και με συνδυασμό αντικειμένων. Καθώς προχωρά το παιχνίδι, θα χρειαστεί να συνδυάσετε συχνότητες για να βρείτε περίπλοκα υλικά, όπως είναι η μπαταρία ενός laptop που δεν έχει καταστραφεί από την υγρασία και την πίεση του βάθους.

Τέλος, υπάρχει και το Vault. Αυτό είναι ο «πίνακας αποδεικτικών στοιχείων» του παιχνιδιού, ένας άλλος χάρτης σκέψης. Καθώς ο Noah μαζεύει έγγραφα, ηχητικά ημερολόγια και φυσικές αποδείξεις, αυτά καταχωρούνται στον συγκεκριμένο πίνακα. Ο παίκτης πρέπει να συνδέσει τα στοιχεία μεταξύ τους, να μετατρέψει τις υποθέσεις σε αποδείξεις. Κι αν στην αρχή του παιχνιδιού έχει επιλέξει το «Investigation» mode (που προτείνουμε με κλειστά μάτια), το παιχνίδι δεν επιβεβαιώνει μια σκέψη μέχρι να ολοκληρωθεί η εις άτοπο απαγωγή. Σε περίπτωση που βγάλει λάθος συμπέρασμα, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν. Τότε αυξάνεται το Corruption.

Επιλογές και corruption

Το Corruption αντικαθιστά το παλιό σύστημα Sanity που γνωρίζουν όσοι έχουν παίξει το επιτραπέζιο RPG Cthulhu, αλλά και παλιότερους τίτλους που εμπνέονται από αυτό το σύμπαν, όπως το Amnesia. Στο The Cosmic Abyss, το Corruption παίζει τον ρόλο του καθρέφτη για κάθε απόφαση που παίρνει ο παίκτης.

Οι περισσότεροι γρίφοι έχουν δύο πιθανές λύσεις: την «Pure» και την «Corrupt». Οι Corrupt λύσεις είναι πιο εύκολες, πιο γρήγορες και πιο βίαιες. Αντικατοπτρίζουν την απόφαση ενός ανθρώπου που έπαψε να νοιάζεται για τις συνέπειες των πράξεων του. Για παράδειγμα, ο Noah μπορεί να συναντήσει ένα αποκρουστικό πλάσμα που φυλάει ένα συγκεκριμένο δωμάτιο. Μπορεί να ξοδέψει μια ώρα χρησιμοποιώντας μια συγκεκριμένη συχνότητα για να το κοιμίσει βαθιά (η Pure λύση), ή να εξαπολύσει έναν παλμό υψηλής συχνότητας για να καταστρέψει το νευρικό του σύστημα (η Corrupt λύση).

Το εκπληκτικό είναι ότι καθώς μεγαλώνει το Corruption του Noah, αντίστοιχα αλλάζει και το παιχνίδι. Ο εσωτερικός του διάλογος γίνεται πιο σκοτεινός, η όραση του αλλοιώνεται περισσότερο και το τέλος του παιχνιδιού αλλάζει (το παιχνίδι έχει έξι διαφορετικά). Η ειρωνεία είναι ξεκάθαρη σε αυτό το σημείο. Για να σώσεις τον κόσμο, πολλές φορές είναι απαραίτητο να θυσιάσεις τον εαυτό σου. Είναι η τέλεια απόδοση της φιλοσοφίας του έργου του Lovecraft, μεταφρασμένη σε μηχανισμούς παιχνιδιών. Όσα περισσότερα μαθαίνεις για το κοσμικό στοιχείο, τόσο λιγότερο αισθάνεσαι «εσύ».

Ατμόσφαιρα που αναβλύζει από παντού

Οπτικά, το The Cosmic Abyss είναι ένας θρίαμβος της καλλιτεχνικής διεύθυνσης στην πάλη της με την ωμή δύναμη μιας κάρτας γραφικών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το παιχνίδι δεν είναι εξαιρετικό στον τεχνικό τομέα. Χρησιμοποιεί την Unreal Engine με εξαιρετικό τρόπο για να δημιουργήσει τοποθεσίες που δίνουν την αίσθηση της υγρασίας και που προκαλούν κλειστοφοβία. Ο Σταθμός PIT είναι ένα μάθημα παράθεσης στοιχείων στο περιβάλλον που προσφέρουν στην αφήγηση μιας ιστορίας, με τοίχους καλυμμένους από γλοιώδεις οργανισμούς, σωλήνες βουλωμένους από φυτά και τις απελπισμένες γρατζουνιές των μελών του πληρώματος που πάλευαν να ξεφύγουν, συνειδητοποιώντας πολύ αργά ότι τόσο καιρό δούλευαν για έναν παράφρονα.

Όταν εντέλει το παιχνίδι μεταφέρεται στη βυθισμένη πόλη R’lyeh, η εικόνα της δεν απογοητεύει. Οι χώροι με την «απίθανη γεωμετρία» απεικονίζονται έξυπνα με καμπύλες και με περιστρεφόμενα δωμάτια που κατορθώνουν να αποπροσανατολίσουν τον παίκτη. Είναι μια από τις λίγες φορές που ένα video game καταφέρνει να μεταφράσει την «απερίγραπτη» φύση των τοποθεσιών στα διηγήματα του Lovecraft σε κάτι που μπορείς να περπατήσεις.

Εξίσου επιβλητικός είναι και ο σχεδιασμός ήχου. Η μουσική είναι ένα χαμηλόφωνο βουητό που ενισχύεται από τους ήχους του μετάλλου που βρίσκεται υπό πίεση και από τις ανάσες του πρωταγωνιστή. Η φωνητική απόδοση είναι σε γενικές γραμμές προσεγμένη, ειδικά σε ό,τι αφορά στη σχέση του Noah και της Key, αν και η ηθοποιία κάποιων δευτερευόντων χαρακτήρων, που ακούς μέσω των ηχητικών ημερολογίων, είναι πιο υποτονική.

Μικρά ελαττώματα

Παρά τον εξαιρετικό σχεδιασμό του, το The Cosmic Abyss είναι ένα παιχνίδι που κάποιες φορές σκοντάφτει στις φιλοδοξίες του. Ο παίκτης θα συναντήσει προβλήματα clipping, ειδικά στα σημεία όπου κολυμπά στον ωκεανό, όπου θα δει την στολή του να μαγκώνει σε αόρατες επιφάνειες. Η κίνησή του γενικά είναι άχαρη και ενώ το παιχνίδι προσπαθεί να εξομοιώσει τους νόμους της Φυσικής που διέπουν την κατάδυση με μηχανισμούς που χρησιμοποιούν προπέλες, συχνά η «πλοήγηση» είναι προβληματική και μπορεί να μετατρέψει την απλή εξερεύνηση σε κουραστική αγγαρεία.

Οι γρίφοι ανταμείβουν τον παίκτη, αλλά κάποιες φορές μοιάζουν άκαμπτοι. Υπάρχουν στιγμές, ειδικά στα τελευταία κεφάλαια, που πρέπει να αποκωδικοποιήσεις πίνακες ή περίπλοκα σχέδια με κύβους, όπου το παιχνίδι παύει να σου δίνει την αίσθηση του «έξυπνου βοηθού» και σε κάνει να νιώθεις ότι εξετάζεσαι χωρίς να σου έχουν δώσει την εξεταστέα ύλη. Αν δεν είστε ο τύπος του παίκτη που του αρέσει να κρατά σημειώσεις δίπλα από το πληκτρολόγιο, ίσως η δυσκολία των γρίφων στα τελευταία τρία κεφάλαια σαν φανεί ιδιαίτερα μεγάλη.

Σίγουρα παράξενο θα σας φανεί και το σύστημα των saves, που θυμίζει άλλες εποχές. Το παιχνίδι κάνει autosave σε συγκεκριμένα σημεία του σεναρίου. Αν σας τύχει να πρέπει να σταματήσετε το παιχνίδι απότομα, μπορεί να χάσετε ακόμα και μισή ώρα σοβαρής έρευνας. Η γνώμη μας είναι πως σε ένα παιχνίδι τόσο πυκνό σε ασχολίες, με τόση ανάγνωση και έρευνα αποδεικτικών στοιχείων, η έλλειψη μιας λειτουργίας για να σώζεις οπουδήποτε είναι μια σημαντική παράλειψη.

Ο χειρότερος τρόμος είναι η κοινοτοπία

Το Cthulhu: The Cosmic Abyss είναι ένα σπάνιο είδος horror game. Είναι ένας τίτλος που σέβεται το μυαλό του παίκτη, αρκετά ώστε να του επιτρέπει να κάνει λάθη. Σέβεται επίσης το πρωτογενές υλικό και καταλαβαίνει ότι ο αληθινός τρόμος δεν είναι ένα… τερατάκι που κρύβεται κάτω από το κρεβάτι σου, αλλά η συνειδητοποίηση ότι είσαι ένα τίποτα μπροστά στο άπειρο.

Δεν είναι η εμπειρία που έχει καλομάθει ο παίκτης από τους AAA τίτλους. Έχει ελαττώματα που αποκαλύπτουν το επίπεδο της χρηματοδότησής του. Ό,τι του λείπει όμως σε τεχνική αρτιότητα, το αντισταθμίζει με ατμόσφαιρα, με μελετημένους μηχανισμούς και με φιλοδοξία. Είναι ένα παιχνίδι όπου πρέπει «να διαβάσεις, να ακούσεις και να συνδυάσεις στοιχεία στο μυαλό σου». Για κάποιους παίκτες, αυτό είναι πιο τρομακτικό, αλλά και πιο ανταποδοτικό από οποιοδήποτε jump scare.

Αν το στομάχι σας αντέχει κάποιες ελλείψεις στον τεχνικό τομέα και έχετε την υπομονή να ασχοληθείτε με γρίφους που θα σας… «κάψουν» το μυαλό μέχρι να βρείτε τη λύση τους, το The Cosmic Abyss είναι μια από τις καλύτερες εμπειρίες στο σύμπαν του Lovecraft που θα βρείτε στο συγκεκριμένο ψυχαγωγικό μέσο. Σε αυτό, όχι μόνο θα κοιτάξετε κατάματα την Άβυσσο, αλλά θα βρείτε και τα εργαλεία για να την μετρήσετε. Βέβαια, καθώς η Άβυσσος θα σας κοιτάξει κι αυτή, θα καταλάβετε πως όσα εργαλεία κι αν έχετε, δεν θα σας είναι ποτέ αρκετά για να καταλαγιάσετε τον τρόμο σας.

Ανάπτυξη: Big Bad Wolf Έκδοση: Nacon  Διάθεση: AVE