Wreckateer

Τι είναι πιο διασκεδαστικό από το να κατασκευάζεις κάτι; Μα το να καταστρέφεις φυσικά! Την αρχέγονη επιθυμία σου να διαλύεις οτιδήποτε εξέχει του εδάφους αποφάσισαν, που λες, να ικανοποιήσουν στη Microsoft και την Iron Box με το Wreckateer, μία 3D έκδοση του Angry Birds!

Σενάριο και τα ρέστα

Ετοιμάσου να μετατραπείς σε έναν κατεδαφιστή του Μεσαίωνα ο οποίος, στο όνομα του βασιλιά καλείται να καταστρέψει πύργους, κάστρα, γιοφύρια και λοιπά κτίσματα που έχουν καταληφθεί από πρασινωπά, σιχαμερά και τρισάθλια goblins! Ναι, τα goblins χώθηκαν σε όλα τα παραπάνω κτήρια με το «έτσι θέλω» κι εσύ θα πάρεις εκδίκηση! Ιδιαίτερο στόρι πίσω από το Wreckateer δεν παίζει: απλά στα 60 επίπεδα με τον διαρκώς αυξανόμενο βαθμό δυσκολίας του παιχνιδιού, θα πρέπει να σκεφτείς πρώτα την πιο αποδοτική στρατηγική και μετά να την εκτελέσεις με χειρουργική ακρίβεια: οι βολές σου θα είναι περιορισμένες και δεν πρέπει να πάει χαμένη ούτε μία!

Gameplay

Το Wreckateer παίζεται αποκλειστικά με το Kinect. Για κάθε βολή πλησιάζεις λίγο πιο κοντά στη βαλλίστρα, φέρνεις τα χέρια στο στήθος σου για να οπλίσεις, κεντράρεις πηγαίνοντας προς τα δεξιά ή τα αριστερά, πάνω ή κάτω, και τέλος ανοίγεις τα χέρια σου για να ρίξεις το βλήμα! Μην αγχώνεσαι: είναι πολύ πιο απλό απ’ όσο φαίνεται. Το παιχνίδι θα φροντίσει να σου μάθει τα μυστικά μέσω tutorial και σε δέκα λεπτά θα ‘σαι ένας πραγματικός master of disaster! Υπάρχουν δε, διαφορετικοί τύποι βλημάτων, το καθένα με τις δικές του σπέσιαλ ικανότητες. Πέραν των κτηρίων θα κληθείς να πετύχεις και διάφορες ασπίδες για έξτρα μπόνους, ενώ κάθε πίστα έχει το δικό της σκορ –ώστε να παίζεις και να ξαναπαίζεις για να βελτιώσεις την επίδοσή σου. Προσωπικά κάποια μικροπροβλήματα τα αντιμετώπισα με το Kinect, ωστόσο η κονσόλα αναγνώρισε με σούπερ ακρίβεια τις περισσότερες κινήσεις μου, οπότε όλα καλά.

Και από εμφάνιση;

Τα περιβάλλοντα του Wreckateer είναι όλα πολύχρωμα και καλοσχεδιασμένα. Το μοντέλο της Φυσικής πάλι, τα έχει τα θεματάκια του αφού π.χ. μου έτυχε ουκ ολίγες φορές ένας πύργος πέφτοντας να χτυπήσει επάνω στον διπλανό του, όμως εκείνος να μην πάθει τίποτα! Θα σ’ αρέσει πάντως το όλο στυλάκι: χαριτωμένο και χαρωπό, δεν κουράζει και «χτυπάει» όμορφα στο μάτι.